Vrijdag 23 juli rijden we (Lut, Jan, Greetje en Valentijn) met Peter, de chauffeur, en Pelagie naar het noorden. Onze eerste stop is ‘Fondsdev bureau MIRUKIRO’. Hier krijgen we informatie over microkredieten en enkele aangrijpende getuigenissen maken het concreet.

Pagina's: 1 2

Voor het volkskunde museum in Gitega

De ‘tamboerinairs van de koning’ geven een wervelend spektakel weg!

Half de wereld was al een tijdje met de boot mee, waaronder mezelf en Argenta, maar nu heeft ook de VN besloten om drinkbaar water als een basis mensenrecht te beschouwen.

In een zitting van de VN Assembly vandaag stemden 122 landen voor een resolutie ter stemming voorgelegd door Bolivië die water als basisrecht erkend. Merkwaardig genoeg waren en geen tegenstemmen, wel 41 onthoudingen.
rara, welke landen niet mee wilden spelen? The usual suspects…

Lees meer hier: http://www.bbc.co.uk/news/world-us-canada-10797988

Na 3 dagen in Bujumbura hebben we vier dagen verbleven bij families in het binnenland van Burundi. Hiervoor waren we opgesplitst in twee groepen van acht en dan nog eens in twee subgroepjes van vier. Eén groepje van acht verbleef bij families in het noorden, het andere bij families in het centrum van het land.

Pagina's: 1 2

De kinderen die ons razend enthousiast toewuiven vragen ook meestal ‘donnez-moi de l’argent’. De meesten vuil, op blote voeten en in lompen. Vier dagen in een familie verblijven is bij afscheid nemen meer dan hartverscheurend.

Pagina's: 1 2

Eerste inleefreis van Geert, Kathleen, Marc en Miety
Ons inleefverblijf vond plaats in het noorden, in het centraal gelegen Mparamirundi, zowat 7km van de Rwandese grens.
De stoffige wegen met aan beide kanten stalletjes van winkels en tussenin de lemen huisjes gaven een armoedige aanblik. De kleurrijke drukte van mensen op straat maakten echter veel goed! Er was de nieuwsgierigheid want blank valt hier op. Er waren de vragende blikken en de uitgestoken hand, maar daar waren we op voorbereid. Er was telkens de begroeting als we elkaar passeerden en dan verscheen er die glimlach op hun gezicht. Even was alle miserie vergeten.
Onze gastgezinnen behoorden allen tot de notabelen van het dorp en hadden elk hun profiel, maar dat de man het hier voor het zeggen heeft, was voor ieder van ons vlug duidelijk.
Het afscheid op het einde van dit vijfdaagse verblijf was het afscheid van een vriend die we ongetwijfeld met veel verwachtingen hebben achtergelaten. Of we die gaan kunnen inlossen blijft een vraag….

Het vierde groepje (Nicky, Lieve, Hilde en Annelies) bezocht het Centre Agropastorale Mutwensi (CAM). Dit centrum in het Noorden van Burundi in de provincie Kirundo, wordt geleid door 2 paters: Gérard en Isaac. We ontmoetten nooit eerder zulke enorm geëngageerde, integere mannen met een duidelijke visie rond landbouw en vorming. We werden gastvrij ontvangen door onze inleeffamilies maar we werden tevens geraakt door de schrijnende armoede binnen de gezinnen. CAM zorgt voor verbetering van de veestapel, diversifiëring van de landbouw, alfabetisering en werkgelegenheid ( ananaswijn en zonnebloemolie). Wat ons altijd zal bijblijven is de hartelijkheid van deze mensen: Fiere, hardwerkende, hoopvolle mensen, die we voor altijd in ons hart sloten.
Nicky

Ik ben terecht gekomen bij een sterke vrouw: Rebecca. Ze is al 17 jaar weduwe en heeft haar 3 meisjes bij haar mama opgevoed. Bij de laatste oorlog was hun hele huis vernield, alle velden platgebrand, alles verwoest… Door de instabiliteit in het land moeten mensen steeds maar opnieuw alles opbouwen. Rebecca is een vrouw met levenskracht en sinds een jaar ongeveer is zij aangesloten bij de haguruka groepen. Ze werkt op de koffieplantage, op de bananenplantage of in haar moestuintje. Ze is realistisch over haar toekomst en aanvaardt het heden. Ze is arm, maar heeft een ruime geest en het hart op de juiste plaats. Ik ben blij zo iemand te mogen ontmoeten.
Greetje

Betty, Lut, Jan en An bij Cadec,
een ontwikkelingsproject voor 6 heuvels, voor 20 000 mensen……
Toen we afscheid van onze familie namen, hebben we gehuild. Ieder om beurt op een eigen moment. Want dit samenleven, deze inleving maakt een diepe indruk, het geeft speciale energie, het schept een aparte band.

Pagina's: 1 2

We hebben ons eerste inleefverblijf achter de rug en zijn nu 4 dagen in Gitega, de 2de grootste stad van het land. De groep is weer compleet en we wisselen ervaringen uit en genieten van de toeristische attracties.

Pagina's: 1 2