4. Een blik op Kameroen
Kameroen… het is een land van uitersten, zoveel is zeker. Na een kleine negen maanden, begint het beeld zich wat vast te zetten. Hieronder wat meer.
.
Toen ik een Ierse zuster – die al 35 jaar in Kameroen woont – vroeg wat er volgens haar veranderd was in Kameroen, zei ze droogjes: “more taxi’s, more corruption, and that’s it”.
3. Verandering project: een nieuwe start bij Mbonweh Women's Development Association
Ondertussen hebben er hier grote veranderingen plaatsgevonden. Eind juli heb ik in samenspraak met Broederlijk Delen mijn Kameroense organisatie NDEF verlaten. NDEF liep niet helemaal hoe het hoorde en er was weinig bereidheid tot verandering. Op zich was NDEF een heel interessante organisatie. Het doel was rurale ontwikkeling en men trachtte dit te bereiken door boeren te trainen in nieuwe landbouwtechnieken en agroforestry. Het was een leerrijk ervaring en het was enorm interessant om de velden te bezoeken. Binnen de organisatie liep veel echter mank. De precieze verhalen laat ik liever achterwege.
2. Bamenda bamenda...
Ik ben ondertussen een dikke maand in Kameroen en ik heb het gevoel dat ik een liefdesrelatie met dit land onderhoud. Vanaf mijn aankomst in Bamenda ben ik smoorverliefd geworden op de groene Noord-West Provincie. Het was een dikke maand vol enthousiasme en euforie. De negatieve dingen verdwenen in het niets in vergelijking met al de positieve gevoelens. Ondertussen heb ik de tweede stap van mijn relatie met Kameroen doorlopen: een dipje en vooral zien wat er mis gaat. Het duurde gelukkig maar twee dagen,
1. Eerste week op rode aarde
Ik ben veilig en wel aangekomen| De eerste dagen waren vermoeiend, maar ook zeer leerrijk. Ik moet me excuseren voor de uitgebreid van mijn schrijfsels over de eerste week. K’Heb nogal enthousiast zitten typen…