Dag liefste vrienden,

Ik zie hier nu dat mijn laatste artikel blijkbaar niet op de blog beland is. Heel bizar! Ik heb het gelukkig nog staan op mijn usb, dus ik kopieer het even.

Lees meer! »

Pagina's: 1 2

Hoewel ik nog steeds geen grote vleeseter ben, was ik toch benieuwd naar de smaak van die grote mieren waar iedereen me al een hele tijd over aansprak: de mancash. Wanneer gaan de mancash hun nest verlaten? Deze grote mieren komen maar 2 keer per jaar boven de grond op de plaatsen waar ze hun nest hebben. Het is een lekkernij voor de inwoners van Casaca.

Maar hoe moet je die beestjes nu vangen? Gewoon een vuurtje stoken rond het nest om ze te lokken en dan afwachten. Al moeten de mensen de hele nacht wachten, ze hebben het er hier zeker voor over. De dag van de mancash is te vergelijken met een feestdag.
Omdat ik enorm nieuwsgierig was naar de smaak heb ik er eens van geproefd. Eerlijk gezegd, de smaak is even wennen maar het was helemaal niet zo slecht. En zo heb ik mijn grenzen toch verruimd op het vlak van eetgewoonten, niet waar?

De voorbije week hebben we met de leiders van de verschillende gemeenschappen een bijeenkomst gehad over de mijnbouwproblematiek. Het is immers al zover gekomen dat een buitenlands bedrijf een licentie bekomen heeft voor de ontginning in de caserio Cerro Platanar, deel van onze aldea Casaca. Voorlopig hebben ze enkel een “licensia de exploración”, wat betekent dat ze het recht hebben om de ruimere omgeving te verkennen. Op het moment dat de overheid hen een “licensia de exploitación” geeft, mogen ze beginnen met het bouwen van de mijn en de ontginning ervan. Dit kan echter catastrofale gevolgen hebben voor de populatie en de omgeving! We denken dan aan de impact op de natuurlijke omgeving, de sociale gevolgen, de impact op de gezondheid van de populatie, etc.

Pagina's: 1 2

Buenos dias a todos y todas!
t Is al een hele tijd dat ik nog iets van mij heb laten horen via deze blog. Dit wil niet zeggen dat ik jullie vergeten ben of mijn ervaringen niet meer wil delen met jullie. Het is gewoon niet evident om regelmatig het internetcafe op te zoeken. En als ik de mogelijkheid heb, is de verbinding me niet altijd gunstig gezind. Maar ziehier dan toch enkele nieuwtjes vanuit de verre hooglanden van Guatemala!

De voorbije maand was een maand van veel workshops, het bezoek van mijn ouders, het beleven van de kleurrijke semana santa in Antigua en zoveel meer.

We zijn nu bezig met het geven van workshops aan de promotoren en de boerenfamilies over hoe ze zelf hun biologische meststoffen kunnen maken, waar ze die kunnen gebruiken etc. De vormingsessies zijn heel praktisch opgebouwd zodanig dat de mensen actief kunnen participeren. Voor elke sessie heb ik een bundeltje uitgewerkt met alle informatie die noodzakelijk is voor het maken van hun eigen meststoffen (ingredienten en hoeveelheden, verschillende stappen bij de samenstelling van de mest, waar en wanneer toepassen etc). Deze folders zijn opgesteld op maat van de boeren, met heel veel tekeningen/foto’s en zeer eenvoudig taalgebruik. Op die manier kunnen zij thuis zelf aan de slag gaan en gaan experimenteren op hun stuk grond. Stap voor stap kunnen zij hun kennis toepassen en delen met andere boeren.

Pagina's: 1 2

Op sommige momenten besef ik echt hoeveel geluk ik heb om geboren en opgegroeid te zijn in ons welvarend landje. Stel je maar eens voor: je bent geboren als indigena-vrouw in een gemeenschap in de hooglanden van Guatemala. Wat voor leven staat je dan te wachten?
„_ Je moet elke dag heel vroeg opstaan om de tortillas te maken voor je man en kinderen. En de rest van de dag moet je ook nog instaan voor de andere maaltijden om de ganse familie te voeden.
„_ Je bent een hele dag in de weer met je kinderen (en gezinnen van 5 a 10 kinderen zijn geen uitzondering!)
„_ En op zondag kan het noodlot af en toe toeslaan. Dan komt je man weer eens strontzat thuis en heeft hij het weinige geld opgedaan aan drank. Hij beseft niet meer wat hij zegt, wat hij doet… In dergelijke situaties komt interfamiliaal geweld wel vaker voor.
„_ Je weeft ook nog eens je eigen kleren en dan daar ben je al snel een paar maanden mee bezig. Het is hard labeur maar het resultaat is prachtig, een streling voor het oog met al die mooie kleuren.
„_ Je werkt ook mee op het land. Mais en frijol zijn de voornaamste voedingsmiddelen van de meeste families.
Zo zie je maar… Het leven van de vrouwen is hier zeker niet gemakkelijk, maar het zijn wel allemaal heel sterke vrouwen waar ik veel bewondering voor heb.

De voorbije weken heb ik kunnen genieten van het bezoek van mijn zussie. Al je ervaringen eens kunnen vertellen aan een persoon die je heel goed kent en waar je mee opgegroeid bent, kan wel deugd doen.
En natuurlijk hebben we samen ook het land verkend met als hoogtepunt de beklimming van de vulkaan Santa Maria. t Was een ware expeditie van 2 dagen! Na ongeveer 5h stijgen met een zware rugzak hebben we de top van ongeveer 3700 m bereikt. Prachtige vergezichten en zicht op de uitbarsting van de nog actieve vulkaan santiaguito, het broertje van de Santa Maria. Ongelooflijk mooi! s Avonds daalde de temperatuur er wel de dieperik in. Gelukkig sliepen we met velen in een tentje en waren we voorzien van vele warme kleren.ļ
Nadien heeft zij ook kennisgemaakt met het leven en het werk in Casaca. Op die manier kon ze meteen haar spaans een beetje oefenen. We hebben dan meteen de plaatselijke sauna uitgetest, enkele families bezocht en de omgeving verkend.
Om haar reis af te sluiten zijn we de grens overgestoken naar Chiapas, de aanliggende Mexicaanse provincie. Het gezellige stadje San Cristobal de las Casas, de ruines van Palenque in de jungle en de prachtige watervallen aqua azul zullen we niet snel vergeten. t Was de de moeite waard om ook dit stukje van Centraal-Amerika te leren kennen!

De maand januari was een maand met veel feestgedruis!
Er waren twee afstudeerfeestjes van voormalige beursstudenten van Afopadi met een lekker middagmaal en een live-groepje die de bekende populaire Guatemalteekse of Mexicaanse klassiekers speelden. Dit was meteen ook het moment om de danspasjes te oefenen voor het jaarlijkse feest in het dorp Ixtahuacan en in Casaca. Deze beide dorpsfeesten duurden ongeveer drie dagen. Er werd live-muziek gespeeld en volop gedanst, voornamelijk met zijn tweeën en liefst met zo eenvoudig mogelijke danspassen. Wat wel minder aangenaam was, overal zag je zatte mensen die vaak midden op de straat hun roes lagen uit te slapen.
En dan ook niet te vergeten: het inwijdingsfeest ter gelegenheid van de bouw van 25 latrines in de gemeenschap Tumiche en het inwijdingsfeest ter gelegenheid van de bouw van 3 waterreservoirs in de hoger gelegen gemeenschap Papal. Op deze feestelijke dagen waren de latrines en de waterreservoirs prachtig versierd en werd er zoals bij de meeste officiële plechtigheden zelfs een lintje doorgeknipt. Dus dit was eigenlijk wel een leuk initiatief!
Aangezien ik in Afopadi samenwerk met veel mannelijke collega’s, heb ik ook mijn (dans)werk gehad tijdens al die feesten. Er wordt nu zelfs gesproken over de ‘tecnicas van Magali’ als het over mijn danspassen met vele draaibewegingen gaat.

Pagina's: 1 2

Voorbije dinsdag zijn we met een grote groep boeren van de verschillende gemeenschappen ( 2 volle bussen!) naar een protestactie geweest, georganiseerd door Plataforma Agraria. Plataforma Agraria is een netwerk, waar verschillende boerenorganisatie zoals o.a. Afopadi lid van zijn, en die strijdt voor structurele landbouwhervormingen en voor de rurale ontwikkeling(toegang tot grond, geen discriminatie van de indigena-gemeenschappen,…)
meer info zie http://www.plataformaagraria.org/guatemala/

De actie bestond uit een bezetting van een belangrijk kruispunt (vlakbij Colomba, San Marcos) door boeren uit verschillende regio s van Guatemala, terwijl op hetzelfde moment onderhandelingen bezig waren met de huidige regering ivm landbouwhervormingen. Maar blijkbaar heeft de president sinds zijn aantreden nog weinig beloften nagekomen met betrekking tot de eisen van de boerenbevolking. Daarom was deze actie ook op die dag gepland, een jaar na Alvaro Colom als president is aangetreden…

De actie was een groot succes. We waren met Afopadi met een grote groep vertegenwoordigd. Het was wel een heel vermoeiende dag (bijna 10h op de bus) maar wel bewonderenswaardig dat zoveel boeren aan deze actie hebben deelgenomen… Als buitenlandse mocht ik wel niet actief participeren (spandoeken dragen of dergelijke) omdat je bij aanhouding onmiddellijk het land kan worden uitgezet. Dus twas wel even spannend, maar het is heel vreedzaam verlopen.

Op het einde van de dag hebben we ook gehoord dat de onderhandelingen goed verlopen zijn en dat er een overeenkomst is getekend, waar thema’s zoals mijnbouw, toegang tot grond in aanbod komen. De onderhandelingen zullen eind deze maand nog verder worden gezet (voor meer info, zie de site van plataforma agraria!)

lieve groeten,
Magali

Voor iedereen de allerbeste wensen voor 2009!

De gezellige kerstdagen heb ik doorgebracht samen met Katrien, de andere vrijwilligster van BD en de familie waar zij logeert. Dit was wel een heel ander Guatemala voor mij… om daar in de stad Chimaltenango bij een vrij welgestelde familie te verblijven. Maar ik werd er wel zeer hartelijk ontvangen. En het was zeer aangenaam om zo in familieverband de kerstperiode te kunnen beleven.

Daarna ben ik samen met Katrien vertrokken naar het engelstalige buurland Belize, waar we een 9-tal dagen hebben rondgetrokken. Een canotochtje op de rivier, een snorkeltrip in de zee, een tochtje door de jungle waar allerhande dieren in het wild leven…we hebben er beide van genoten. Het is wel een heel ander land dan Guatemala. Het lijkt alsof alles er veel relaxer verloopt. De caraibische levensstijl van de zwarte bevolking zal daar wel iets mee te maken hebben. Je kan er s avonds ook nog veilig de straat op lopen. Er is dus minder geweld, wat waarschijnlijk in verband staat met de kleinere bevolkingsdichtheid. De rust die het land uitstraalt, heeft ons alleszins deugd gedaan.

En nu ben ik hier weer aan het werk bij Afopadi in Casaca. Binnenkort vertel ik jullie nog iets meer over mijn werk…

Geniet daar nog van de winterkoude,

warme groeten
Magali

Van 3 tot 5 december ben ik samen met een groep promotoren van Afopadi naar een driedaagse bijeenkomst geweest dat georganiseerd werd door Pidaassa (programa de intercambio, dialogo y asesoria en agricultura sostenible y soberania alimentaria) en dat plaats vond in de finca Baluarte in het departament San Marcos. Er waren boeren aanwezig van verschillende organisaties van over heel het land. Het was de bedoeling dat zij hun kennis en ervaringen wat betreft biologische landbouw met elkaar deelden aan de hand van groepswerkjes, discussies en een voorstelling van de eigen organisatie. De boeren die de plantage nu in hun bezit hebben ons ook een rondleiding gegeven op de plantage met uitleg over hoe de koffie verbouwd wordt.

Het was een interessante uitstap waarbij ik enkele nieuwe inzichten heb opgedaan en een betere band heb opgebouwd met verschillende boeren van Afopadi. Ik vond het enkel spijtig dat de organisatoren van Pidaassa niet altijd rekening hielden met het lage scholingsniveau van de boeren, waardoor het niet evident was voor hen om het discours te volgen. En het is toch wel de bedoeling dat iedereen kan participeren…

De voorbije week heb ik enkele dagen meegewerkt op het kantoor van Afopadi in Xela. Zo heb ik ook meteen de stad beter leren kennen. Het deed wel eens deugd om eens enkele dagen in een andere omgeving te vertoeven.

De kerstdagen komen eraan… en ons huisje is ondertussen ook versierd met enkele kerstslingers en sterretjes.
Ik ga de kerstdagen doorbrengen in Chimaltenango samen met Katrien, de andere vrijwilligster van Broederlijk Delen en de familie waar zij verblijft. Het wordt dus een gezellige Guatemalteekse kerst voor mij!
Alvast prettige feestdagen aan iedereen en een mooi begin van het nieuwe jaar!

lieve groetjes,
Magali